Keppnishross í Meistaradeild Líflands

Þegar horft er á sýningar í Meistaradeild Líflands er auðvelt að gleyma því að á bak við hvern knapa og hest sem ríður inn í brautina liggur áratuga vinna fjölmargra aðila. Þótt kastljósið beinist eðlilega að hverri og einni frammistöðu það kvöldið, þá er hvert hross og sýning afrakstur áratuga hugsjónar og ræktunarstarfs.

Þetta einskorðast að sjálfsögðu ekki bara við Meistaradeild Líflands heldur á það við alls staðar þar sem íslenski hesturinn er annars vegar, jafnt í keppni sem leik. Það er ekki eingöngu ræktandi hrossins sem á heiður skilinn, heldur spilar eigandinn, sem í sumum tilvikum er annar en ræktandinn, lykilhlutverk í að koma hestinum á framfæri í samstarfi við knapann.

Í þessari samantekt er Meistaradeild Líflands notuð sem dæmi um glæsilegan sýningarglugga íslenskrar hrossaræktar. Greinarhöfundur hefur verið að veltast með þessar hugsanir nú síðustu dagana og vonast til þess að koma þeim til skila í þessum pistli.

Breiddin er styrkur ræktunarinnar

Eftir fyrstu þrjú mót vetrarins. fimmgang, fjórgang og slaktaumatölt, hafa alls 38 mismunandi hross komið fram í deildinni. Það sem vekur ef til vill mesta athygli er fjölbreytileikinn í uppruna þeirra. Þessi 38 hross koma frá hvorki meira né minna en 31 mismunandi ræktunarbúi.

Þessi dreifing segir okkur mikið um stöðu íslenskrar hrossaræktar í dag. Topphrossin okkar eru ekki einangruð við örfá stórbú, heldur er verið að rækta hross í fremstu röð um allt land. Þetta sýnir að grasrótin er lifandi og að metnaður ræktenda er drifkrafturinn sem nærir sportið.

Þótt flest bú eigi einn fulltrúa í deildinni, hafa nokkur ræktunarbú náð þeim merka áfanga að senda fleiri en einn gæðing til leiks á þessu tímabili.

Ræktunarbúið í Litla-Dal leiðir listann það sem af er vetri með þrjú mismunandi hross: Mánadís sem keppti í fimmgangi, Bút sem keppti í fjórgangi og Snorra sem keppti í slaktaumatölti. Ræktendur þeirra eru Kristín Thorberg og Jónas Vigfússon heitinn. Það er til vitnis um mikinn stöðugleika og breidd í ræktunarstarfinu að eiga hross í fremstu röð í öllum þessum ólíku greinum.

Önnur bú/ræktendur sem hafa átt fleiri en eitt hross í deildinni hingað til eru:

Kráka (Ræktandi: Daníel Ingi Larsen): Karl og Björt.

Bakkakot (Ræktandi: Elísabet Jónsdóttir): Díana og Gígjar.

Hjarðartún (Ræktandi: Óskar Eyjólfsson): Frosti og Tónn.

Samleið knapa, eiganda og ræktanda

Í nútíma hestamennsku er samspil knapa og þeirra sem standa að baki hestinum lykilatriði. Margir af knöpum deildarinnar starfa náið með ræktendum og/eða eigendum sem treysta þeim fyrir sínum bestu gripum. Knapinn virkar þannig sem eins konar „túlkur“; hann tekur hráefnið, áratuga vinnu við val á stóðhestum og hryssum og með sínum hæfileikum kemur þeim á framfæri, þannig að gæðin skíni í gegn í brautinni.

Sigrar eins og hjá Flóvent frá Breiðstöðum í fjórgangi , Díönu frá Bakkakoti í slaktaumatölti og Blíðu frá Bergi í fimmgangi eru því sameiginlegir sigrar ræktenda/ eigenda og knapa. Þeir staðfesta að ræktandinn hafi hitt á réttu samsetninguna, eigandinn hlúð að tækifærunum og að knapinn hafi borið gæfu til að laða fram það besta í hrossinu.