Þarf að taka til í kerfinu
Bjarni Þorkelsson eigandi Þórodds frá Þóroddstöðum segir brýna ástæðu til þess að skoða það af enn meiri alvöru en áður að taka til í kerfinu, sumir þeir dómarar sem eru við störf núna njóti ekki nægilegs trausts, sérstaklega ekki til að gegna formennsku í dómnefndum.
„Það eru í rauninni bara þeir reyndustu og virtustu, örfáir dómarar sem eru menn til þess. Ég hef lengi sagt þetta og talaði oft um það á ráðstefnum og fundum um hrossarækt. Þegar ég var í fagráði lagði ég margsinnis til að að fagráð hefði afskipti af skipan dómnefnda og vali á formönnum þeirra. Þetta er gamalt baráttumál hjá mér, að dómarar yrðu bara hreinlega að sanna sig og vinna sér inn traust til þess að gegna slíku ábyrgðarstarfi.
Kannski sé það bara rétt sem margir hafa viljað: Að hestar verði dæmdir án allra upplýsinga um nafn og ættartölu, uppruna eða eiganda. Nú eru æ fleiri teikn á lofti um að þetta sé kannski bara það sem koma skal. Og hver veit nema það sé dálítið til í því að nú verði ekki lengur undan vikist að aðskilja dómarana og hver dæmi fyrir sig. Þá gætu afvegaleiddir skúrkar ekki starfað í skjóli, og fljótgert yrði að einangra og losa sig við þá sem ekki eru nokkurn veginn á réttu róli í einkunnagjöf, einkum og sérílagi þegar meðaleinkunn er reiknuð út.
Það er alger óhæfa að hafa fólk við störf kynbótadómara sem þekkt er að því að rakka niður einstaka stóðhesta og hefja aðra til skýjanna. Það þarf ekki að segja mér annað en að þetta hafi haft áhrif á niðurstöðu dómanna og kynbótamatið, fyrir utan það hvílíkum ógnarskaða það hefur valdið einstökum stóðhestum og eigendum þeirra, bæði beint og óbeint. Það hefur margsinnis verið bent á þetta, bæði formlega og óformlega, en ævinlega daufheyrst við því.
Ég tel að þessu sérstaka máli með Magnús Lárusson sé alls ekki lokið. Það er að vísu létt af mesta farginu í bili, öðruvísi gat nú ekki farið. En ég árétta að hér verður að taka til hendinni. Það þarf að svara mörgum erfiðum spurningum, skoða allt kerfið vandlega, stinga á kýlum, sópa út rusli. Dómnefndir þurfa að vera skipaðar vönduðu úrvalsfólki, vel menntuðu og sannkölluðum hestamönnum, fólki sem kann skil á búfjárrækt og leggur þann skilning í störf sín að það sé að þjónusta búgrein, rétt eins og ráðunautar og dómarar í öðrum greinum búfjárræktar. Það er ákveðið lykilatriði.“ segir Bjarni að lokum