Evrópusambandið og íslenski hesturinn
„Mig fýsti að vita hvort að bann við innflutningi á lifandi dýrum yrði virt við inngöngu Íslands í ESB. Hann sagði svo ekki vera. Höft á innflutningi dýra til Íslands yrðu afnumin. Það væri nefnilega þannig, að aðild hefði ekki bara kosti í för með sér heldur stundum ókosti líka.”
Svona lýsir Karola Schmeil samskiptum sínum við fulltrúa Framkvæmdastjórnar ESB, Willem Noe, þegar hún sat ráðstefnu um stækkunarferli Evrópusambandsins. Í grein sinni fjallar hún um áhrif inngöngu í ESB á stöðu Íslands gagnvart innflutningi á hestum.
“Horfa verður til líðandi stundar. Forsvarsmenn hestamanna hafa bent á, að ef allt fer á versta veg, þá verði hægt að setja upp einangrunarstöðvar. En ég er hrædd um, að slíkar stöðvar samræmist ekki regluverki ESB og þar að auki myndu þær ekki hefta innflutning annarra hestakynja. Raunveruleikinn yrði sá, að hver sem er gæti flutt inn hross til landsins frá aðildarríkjum ESB. Einhliða bann af hálfu Íslands dygði ekki til. Viðkomandi fengi sér lögfræðing og kærði Ísland fyrir að brjóta grunnreglur ESB. Ein af meginreglum ESB er frjálst flæði á vöru milli aðildarríkjanna. Frá þeirri meginreglu hefur ESB aldrei vikið.”
Þetta er grein sem varðar alla hestamenn – en greinina má nálgast í jólablaði Eiðfaxa.
Til minningar um Rúnar Geir Ólafsson 
Vigdís Matthíasdóttir ráðin yfirþjálfari Hæfileikamótunar LH 
