Gengið hefur verið frá samningi milli Landssambands hestamannafélaga og Vigdísar Matthíasdóttur um að hún taki við sem yfirþjálfari Hæfileikamótunar LH til næstu tveggja ára. Samningurinn var undirritaður af Vigdísi og Sigurbirni Eiríkssyni, formanni landsliðsnefndar. Frá þessi var sagt í frétt á vefsíðu LH.

Í starfi sínu mun Vigdís bera ábyrgð á allri kennslu og faglegu utanumhaldi verkefnisins. Henni til halds og trausts á vinnuhelgum verða aðstoðarþjálfarar úr fremstu röð íslenskrar hestamennsku.
Vigdís er menntaður reiðkennari frá Háskólanum á Hólum og býr yfir áralangri reynslu af þjálfun barna og ungmenna, bæði innanlands og erlendis, auk reynslu af rekstri og stjórnun. Frá árinu 2021 hefur hún haft veg og vanda að barna- og unglingastarfi Hestamannafélagsins Fáks, þar sem hún hefur lagt áherslu á jákvæða og einstaklingsmiðaða nálgun. Hún hefur einnig fylgt ungum keppnisknöpum eftir á stórmótum á borð við Landsmót, Norðurlandamót, Heimsmeistaramót og FEIF Youth Cup.

Umsóknir opna á næstu dögum

Aðsókn í Hæfileikamótunina hefur farið vaxandi síðustu ár og verður fljótlega opnað fyrir umsóknir fyrir efnilega knapa í unglingaflokki. Dagskrá vetrarins verður með metnaðarfullu sniði þar sem lögð er megináhersla á knapann sem íþróttamann og afreksvitund hans. Þátttakendur fá markvissa verklega kennslu, fræðslu um skipulag þjálfunar og innsýn í kröfur afreksíþrótta.

Látinn er vinur minn, bóndinn og hrossaræktandinn Rúnar Geir Ólafsson í Eyði-Sandvík. Hann náði ekki háum aldri ef miðað er við þau okkar sem fáum að fæðast í þennan heim í heilbrigðum líkama. Þeirra forréttinda naut Rúnar Geir ekki, en hann náði engu að síður ótrúlega langt miðað við þau spil sem honum voru gefin. Það eitt lýsir einstöku æðruleysi, óbilandi lífsvilja og baráttugleði.

Kynni okkar hófust rétt fyrir aldamót þegar fjölskyldan flutti á Selfoss. Ólafur Dagur, bróðir hans, settist í bekk með mér en Rúnar Geir var ári eldri. Ég heimsótti þá stundum á heimili þeirra sem strákur og fékk að leika; það var alltaf spennandi og gaman að koma til þeirra bræðra, enda félagsskapurinn góður og nóg af dóti til að gleyma sér í. Óli Dagur kvaddi þennan heim alltof snemma, aðeins á tíunda aldursárinu, en nú eru þeir bræður sameinaðir á ný og hafa eflaust frá mörgu að segja.

Síðasta samtal okkar Rúnars áttum við í sumar. Við skrifuðumst á reglulega og ræddum þá nánast undantekningalaust um hestamennskuna, hvaða stóðhesta stæði til að nota eða hvaða unghross frá honum væru að komast á tamningaraldur. Í því samtali sagði hann mér að hann væri kominn inn á sjúkrahús með veikindi sem vonast væri til að hægt væri að ráða bót á. Hann var fullur af baráttuanda, staðráðinn í að komast yfir þann hjalla og halda áfram að sinna sinni helstu ástríðu, sem var ræktun og umhirða búfjár.

Rúnar fylgdist náið með hestasamfélaginu og var dyggur lesandi Eiðfaxa og síðar meir áhorfandi að EiðfaxaTV. Hann sendi mér oft punkta með hvatningarorðum á þeim árum sem ég gegndi ritstjórastarfi. Hann mætti nær alltaf á Stóðhestaveisluna, líklega allt frá upphafi, og voru þær hátíðarstundir óneitanlega einn af hápunktum ársins í hans huga. Áhugi hans á hestum var smitandi og einlægur.

Nú, laus við allar jarðneskar hömlur, getur Rúnar sjálfur riðið um grænar grundir eilífðarinnar og valið úr þeim fjölmörgu gæðingum sem þar bíða hans.

Ég votta fjölskyldu og vinum Rúnars innilegrar samúðar.

Hvíl í friði, kæri vinur. Minning þín mun lifa.

Þinn vinur

Gísli Guðjónsson

Landssamband hestamannafélaga (LH) hefur auglýst Íslandsmót og Áhugamannamót næstu ára til umsóknar. Áhugasöm hestamannafélög hafa frest til 1. október næstkomandi til að senda inn umsóknir.

Eftirfarandi mót eru nú auglýst til umsóknar:

• Íslandsmót fullorðinna og ungmenna: 2028 og 2029
• Íslandsmót barna og unglinga: 2029
• Íslandsmót í gæðingalist: 2027 (innanhússmót sem haldið skal fyrir 15. maí)
• Áhugamannamót Íslands: 2027

Nákvæmar dagsetningar mótanna verða ákveðnar í samráði við verðandi mótshaldara og með hliðsjón af annarri mótadagskrá

Umsóknir skulu berast skrifstofu LH á netfangið [email protected] eigi síðar en 1. október nk.

Ljóst er hverjir halda helstu mót árið 2027, en Hestamannafélagið Skagfirðingur mun sjá um Íslandsmót fullorðinna og ungmenna 2027 og Hestamannafélagið Sprettur heldur Íslandsmót barna og unglinga 2027.

Í flokki fjögurra vetra stóðhesta eru það tveir hestar sem hæsta einkunn hlutu á árinu, en þeir hlutu báðir sömu aðaleinkunnina, 8,51. Þetta eru þeir Herskár frá Eystra-Fróðholti og Sigur frá Leirulæk. Í þessari grein er fjallað um Herská en sambærileg umfjöllun um Sigur birtist fljótlega hér á Eiðfaxa.

Alls voru sýndir í fullnaðardómi 67 fjögurra vetra stóðhestar á landinu á árinu. Meðaltal aðaleinkunnar þeirra í hæsta dómi er 8,11 og hlutu 48 þeirra 8,00 eða hærra í aðaleinkunn og þar með 1. verðlaun.

Herskár er ræktaður af Ársæli Jónssyni og Ragnheiði Hrund Ársælsdóttur, en eigendur eru Ársæll ásamt Önnu Fíu Finnsdóttur. Hann hlaut í sínum hæsta dómi 8,17 fyrir sköpulag og 8,69 fyrir hæfileika, sem gefur 8,51 í aðaleinkunn. Þar ber hæst 9,5 fyrir bæði skeið og samstarfsvilja, ásamt 9,0 fyrir tölt og bak og lend. Það var Jón Ársæll Bergmann sem sýndi Herská.

Mikils vænst

Herskár er undan Óskasteini frá Íbishóli og Spá frá Eystra-Fróðholti. „Hugsunin á bak við það að para þessi hross saman var að ná fram frábærum alhliðahesti með úrvalstölti,“ segir Ársæll aðspurður um valið á stóðhesti. „Ég var nú aðallega að hugsa um hæfileikana, enda var hvorugt foreldrið beint talið fallegt eftir málbandi.“

Nafnið á hestinum kom snemma og þótti hæfa gripnum vel: „Dóttir mín, Ragnheiður Hrund, fann upp á nafninu Herskár og okkur fannst það eiga sérlega vel við, enda væntum við alltaf mikils af honum.“

Rólegur og rúmur á brokki

Í uppvextinum minnti Herskár mjög á annan þekktan gæðing úr ræktun þeirra í Eystra-Fróðholti. „Hann var mjög rólegur, yfirvegaður og sérstaklega ljúfur og auðveldur í allri umgengni,“ útskýrir Ársæll. „Hann þótti mjög líkur frænda sínum, Arion frá Eystra-Fróðholti, í öllu uppeldi , alltaf rólegur og yfirvegaður. Hann sýndi hins vegar mjög sterkt brokk, afar svifmikið og yfirferðarmikið. Hann fór eiginlega bara mest á því og hélt alltaf sama hraða og hrossin sem voru með honum í hópnum; eftir því sem þau hlupu hraðar jók hann bara ferðina á þessu mikla yfirferðarbrokki, sem að mínu mati var skýrt merki um mikið rými og hraða.“

Þróun Herskás í tamningu gekk hratt og vel fyrir sig. „Herskár var mjög rólegur og fínn en það þurfti að gangsetja hann. Ég var reyndar mjög ánægður með að það þyrfti að gangsetja hann, því ég var alltaf viss um að hann yrði mjög rúmur á skeiði og fannst það jákvætt merki. Gangskilin urðu svo hrein og klár um leið og hann fór að ná réttu jafnvægi og styrk.“

Fyrsti dómur stóðst allar væntingar

Þegar kom að vorinu og kynbótasýningum komu gæðin berlega í ljós. „Bæði ég og þjálfararnir, Jón Ársæll og Hekla Rán, sáum auðvitað strax í hvað stefndi, en maður veit aldrei neitt fyrir víst með þessi ungu tryppi fyrr en í dómnum. Hann olli okkur allavega svo sannarlega ekki vonbrigðum í fyrsta dómi.“

Á Landsmótinu á Hólum lækkaði Herskár nokkuð frá fyrri dómi, en það virtist mest mega rekja til þess að hann fór í uppnám við eitthvað við völlinn. Ársæll tekur því af miklu æðruleysi:
„Þetta var óhapp eins og gengur. Hesturinn breyttist ekkert í mínum huga við þetta. Það voru þarna skruðningar í hátölurunum og ýmsar utanaðkomandi aðstæður sem trufluðu hann, sem kom mér vissulega mjög á óvart. En eins og við sögðum, ég, Jón og Hekla, þá var þetta það allra síðasta sem okkur hefði nokkurn tímann dottið í hug að gæti komið upp á við hann. Þetta á alls ekki eftir að verða honum að falli held ég.“

Stefnt á kynbótadóm og A-flokk

Framtíðarplönin með Herská eru skýr og spennandi: „Ætli þetta verði ekki hefðbundin saga; hann verður sýndur aftur næsta vor og svo sennilega í kynbótadómi á næsta Landsmóti. Ef allt gengur eftir endar hann svo væntanlega í A-flokki gæðinga.“

Töfraformúlan í Eystra-Fróðholti

Ættbogi Herskás er afar merkilegur, en hrossaræktin í Eystra-Fróðholti hefur verið margrómuð fyrir mikil gæðingshross. Þar vegur einna mest heiðursverðlaunahryssan Gletta frá Bakkakoti (undan Óði frá Brún og Særósu frá Bakkakoti). Undan Glettu voru ræktuð tíu alsystkini undan Sæ frá Bakkakoti og því um töluverða skyldleikaræktun að ræða út af Ófeigi frá Flugumýri. Má þar nefna stórgæðinga á borð við Glímu frá Bakkakoti, Spá (móður Herskás), Arion frá Eystra-Fróðholti, Gná og Glettu frá Eystra-Fróðholti.

„Við byrjuðum á því að fá Glímu, sem ég tel algjört yfirburða úrvalshross, og svo komu Spá og Arion. Það kom eiginlega aldrei annað til greina en að halda Glettu mikið undir Sæ. Ég hélt henni reyndar tvisvar sinnum undir aðra stóðhesta en Sæ, en komst fljótt að því að þessi tiltekna pörun virtist vera uppskriftin að hinni fullkomnu blöndu og mér sýnist hún passa einstaklega vel inn í hrossastofninn í dag.“

Aðspurður hvort hann hafi aldrei verið smeykur við svo mikla skyldleikaræktun svarar Ársæll afdráttarlaust:
„Nei, það hef ég ekki verið. Ef maður gerir þetta af skynsemi og hófsemi, fer inn og út úr skyldleikaræktuninni , þá er hún mjög jákvæð til að stimpla inn og festa í sessi þá bestu kosti sem maður vill sjá. Mér líkar alveg sérstaklega vel að hafa Óð frá Brún sterkt á bak við báðum megin, því þaðan fáum við einfaldlega besta tölt sem völ er á. Markmiðið er alltaf að rækta hross sem beita afturpartinum vel og eiga auðvelt með að bera sig, og það eru einmitt hrossin sem við byggjum okkar ræktun á.“

Hæst dæmdu 4.vetra stóðhestarnir í ár

Nýleg og áhugaverð rannsókn á reiðhestum sýnir að reiðhestskostir íslenska hestsins eru miklir. Rannsóknin var birt í vísindaritinu Applied Animal Behaviour Science og gefur upplýsingar um eiginleika 14 mismunandi hreinræktaðra hestakynja.

Rannsóknin byggði á gögnum úr E-BARQ (e.Equine Behaviour Assessment and Research Questionnaire), sem er alþjóðlegur spurningalisti til þess gerður að meta hegðun hrossa. Svör bárust frá eigendum 1.635 hreinræktaðra hrossa. Markmiðið var að komast að því hvort almennar hugmyndir fólks um skapgerð mismunandi hestakynja ættu við rök að styðjast.

Skorar hæst í reiðhæfni og öryggi

Niðurstöðurnar eru góðar fyrir íslenska hestinn. Rannsakendur greindu svörin í mismunandi flokka og mældist íslenski hesturinn hæstur allra í flokknum sem sneri að „reiðhæfni“. Hann var metinn öruggasta kynið til útreiða, auðveldastur í reið og sá hestur sem auðveldast er að stöðva. Þá var hann ólíklegastur allra kynta til þess að sýna kergju.
Höfundar rannsóknarinnar telja þennan árangur m.a. mega rekja til langrar einangrunar stofnsins og þess að hesturinn var ræktaður sem traustur fararskjóti í krefjandi umhverfi á Íslandi í margar aldir. Þá er það talið hafa skipt sköpum hversu snemma ræktunarstarfið snerist um að rækta traustan reiðhest.

Íslenski hesturinn reyndist einnig vera það kyn sem sýndi mesta hugrekkið gagnvart nýjum hlutum og í samskiptum við önnur dýr. Til viðbótar sýndi íslenski hesturinn langmesta þolið fyrir líkamlegri snertingu (t.d. við álagningu) og hann mældist auðveldastur allra hestakynja til að nálgast á jörðu niðri.

Rannsakendur álykta í lok rannsóknar sinnar að íslenski hesturinn skori afar hátt í þeim hegðunareiginleikum sem flestir reiðmenn sækjast eftir. Fyrir okkur sem þekkjum, notum og höldum því fram að íslenski hesturinn sé framúrskarandi reiðhestur sýnir þetta fram á það sem við teljum.

Ef fólk vill kynna sér rannsóknina nánar er hægt að lesa hana með því að smella hér.

Landssamband hestamannafélaga (LH) hefur birt nýtt og viðamikið rit um sögu reiðleiða á Íslandi eftir Halldór H. Halldórsson. Ritið rekur mikilvægi hestsins sem helsta samgöngutækis þjóðarinnar og tengir fornar þjóðleiðir við nútíma reiðvegakerfi hestamanna.

Íslenski hesturinn hefur frá upphafi verið lífæð samgangna hér á landi. Um aldir lágu leiðir milli byggða um heiðar, dali og hálendi og mótuðust af ferðum kynslóðanna. Nú hefur Landssamband hestamannafélaga gert þessari miklu sögu skil með útgáfu ritsins Reiðvegir Íslands – Saga reiðleiða og reiðvega frá landnámi til nútíma. Ritið er aðgengilegt öllum á vef sambandsins.
Í ritinu er farið um víðan völl og saga gömlu leiðanna rakin aftur til landnáms. Fjallað er um fornar þjóðleiðir, leiðir til Þingvalla, ferðir landpósta og helstu hálendisleiðir um Kjöl, Sprengisand og Arnarvatnsheiði. Þá er einnig gerð grein fyrir þeim miklu samgöngubreytingum sem urðu þegar bíllinn tók við af hestinum, til dæmis á Hellisheiði og við Kolviðarhól.

Nútíma reiðvegagerð og kortasjá

Sagan stoppar þó ekki í fortíðinni, heldur gerir ritið jafnframt góð skil á þróun reiðvegagerðar á síðustu áratugum. Farið er yfir skipulags- og fjármögnunarmál, skráningu reiðleiða og hvernig stafræn Kortasjá LH varð til. Verkið tengir þannig saman gömlu þjóðleiðirnar og það nútíma reiðvegakerfi sem hestamenn njóta góðs af í dag. Markmiðið með útgáfunni er að varðveita þessa mikilvægu sögu og draga fram vægi reiðvega sem stórs hluta af samgönguinnviðum og menningararfi þjóðarinnar.

Áratuga reynsla að baki ritinu

Höfundur ritsins, Halldór H. Halldórsson, þekkir málaflokkinn manna best enda hefur hann um áratugaskeið unnið að reiðvega- og samgöngumálum hestamanna. Hann var um árabil í stjórn og varastjórn LH en lét hvað mest að sér kveða sem formaður Ferða- og samgöngunefndar LH um 14 ára skeið, eða frá 2006 til 2020.

Auk þess hefur Halldór tekið virkan þátt í uppbyggingu, skráningu og stefnumótun reiðleiða á vettvangi hestamannafélaga. Sú mikla reynsla, ásamt umfangsmikilli söfnun á heimildum, kortum og ljósmyndum, myndar grunninn að þessu nýja riti.

Hægt er að nálgast ritið í heild sinni á vef LH undir flipanum Almenningsíþróttin – Reiðvegamál. Kærkominn lestur fyrir alla þá sem hafa áhuga á samgöngusögu Íslands og íslenska hestinum.

Hinn merkilegi stóðhestur Álfur frá Selfossi var felldur í nótt, 24 vetra gamall að aldri. Hann er einn atkvæðamesti stóðhestur þessarar aldar og hefur sett svip sinn á ræktun íslenska hestsins svo um munar.

Erfðaframlag Álfs í íslenska hrossastofninum er mikið og mun vafalaust halda áfram að ávaxta sig eftir því sem árin líða. Hann á nú 986 skráð afkvæmi í WorldFeng og hafa 306 þeirra mætt til kynbótadóms. Aðeins faðir Álfs, Orri frá Þúfu í Landeyjum, á fleiri afkvæmi sýnd í kynbótadómi. Þá hefur fjöldinn allur af afkvæmum og afkomendum hans gert það gott á keppnisbrautinni og í áframhaldandi ræktun.

Undan yfirburðahrossum

Álfur er undan áðurnefndum Orra frá Þúfu og ættmóðurinni og gæðingnum Álfadísi frá Selfossi. Það er því óhætt að segja að tilkoma hans í heiminn hafi strax vakið athygli hrossaræktenda, þegar þessi tvö yfirburðahross voru leidd saman. Enda var það ekki í eina skiptið sem svo var gert því Álfur á þrjú alsystkini sem öll eru einnig afrekshross það eru þau Álffinnur, Álfhildur og Álfgrímur. Ræktandi Álfs er Olil Amble en eigandi hans er Christina Lund.

Farsælt samstarf á brautinni

Erlingur Erlingsson annaðist tamningu, þjálfun og sýningar á Álfi af mikilli farsæld og muna margir eftir glæsilegu samspili þeirra. Þeir komu fyrst fram þegar Álfur var fjögurra vetra gamall og hlaut hann þá 7,98 fyrir sköpulag og 8,18 fyrir hæfileika, þar á meðal 9,0 fyrir tölt, brokk og fegurð í reið.Hæstan dóm í kynbótasýningu hlaut hann sex vetra gamall á Landsmótinu á Hellu árið 2008, þar sem hann hlaut m.a. 9,5 fyrir tölt, samstarfsvilja og fegurð í reið. Erlingur sagði í samtali við Eiðfaxa að hann liti ekki bara á Álf sem frábæran hest heldur viðmið fyrir geðslagi og samstarfsvilja, hann hafi verið stórmerkileg skepna og þeirra vinátta hafi verið mikil.

Yngsti handhafi Sleipnisbikarsins

Álfur hlaut 1. verðlaun fyrir afkvæmi á Landsmóti 2011 og stóð svo efstur heiðursverðlaunahesta á Landsmóti árið 2012, þá einungis 10 vetra gamall. Er hann yngsti handhafi Sleipnisbikarsins fræga frá upphafi veitinga þess bikars.

Í umsögn dómsorða um afkvæmi hans var honum lýst á eftirfarandi hátt:

„Álfur gefur fríð og reist hross. Afkvæmin eru bráðviljug og samstarfsfús og fara frábærlega vel með háum fótaburði.“

Á Landsmóti árið 2012 þegar Álfur hlaut heiðursverðlaun og Sleipnisbikarinn. Christina Lund situr Álf og Olil Amble dóttur hans Vestu frá Hellubæ Ljósmynd: Jens Einarsson

Takk fyrir að ég fékk að vera þín manneskja“

Christina Lund, eigandi Álfs, birti hugnæma kveðju til hestsins á Facebook-síðu sinni nú í dag þar sem hún minnist hans með miklum hlýhug. Hún segir hann hafa átt langt og heilbrigt líf sem hafi því miður endað eftir stutt veikindi og fylgikvilla nú í haust.

„Hann hefur fylgt mér í 24 ár, frá vöggu til grafar ef hægt er að segja það um hesta. Ég hef aldrei kynnst öðrum eins hesti,“ skrifar Christina og lýsir Álfi sem einstökum hesti með mikla greind og sterka nærveru. Hún segir hann hafa kennt sér mikið, bæði um hestamennsku og hesta almennt, og opnað dyr að nýjum vináttuböndum víðs vegar um Evrópu.

Þótt hesthúsið sé nú tómlegt kveðst Christina ólýsanlega þakklát fyrir að hafa fengið að eiga slíkan hest og finnur hún huggun í þeim fjölmörgu afkvæmum sem hann lætur eftir sig, þar á meðal mörgum af hans bestu dætrum sem hún á sjálf.

Að lokum kveður hún stóðhestinn merka með þessum orðum: „Akkúrat núna segi ég bara takk, Álfur. Takk fyrir að einmitt ég fékk að einhverju leyti að vera þín manneskja.“

Tekið við 1.verðlaunum fyrir afkvæmi á Landsmóti árið 2011. Ljósmynd: KollaGr

Nú hefur verið opnað fyrir umsóknir vegna þróunarverkefna í ýmsum búgreinum og er hrossaræktin þar á meðal. Þetta er kærkomið tækifæri fyrir fagfólk í hestamennsku til að sækja um stuðning við framsækin og mikilvæg verkefni. Umsóknarfrestur rennur út 15. október næstkomandi.

Eins og greint er frá á vef Bændablaðsins eru þau verkefni styrkhæf sem talin eru efla og styrkja íslenska hrossarækt til framtíðar. Sérstök áhersla er lögð á verkefni sem fela í sér að viðhalda þeim dýrmætu eiginleikum sem prýða íslenska hrossastofninn, auk þess sem velferð hestsins þarf að vera í öndvegi.

Auk hrossaræktar er tekið við umsóknum vegna þróunarverkefna í nautgripa- og sauðfjárrækt, auk garðyrkju.

Við hvetjum hestafólk með góðar hugmyndir að velferðar- eða ræktunarverkefnum að kynna sér málið vel. Sótt er um á Afurð og þarf umsókn að hafa borist fyrir 15. október.

Í kjölfar Norðurlandamótsins (NM) á Margaretehof í Svíþjóð hafa þrír hestar úr danska landsliðinu verið greindir með ristilbólgu (e. colitis). Tveir hestanna veiktust á meðan á mótinu stóð, en sá þriðji greindist föstudaginn 4. september. Þrátt fyrir mikið og stöðugt eftirlit dýralækna tókst ekki að bjarga lífi eins þeirra. Danska íslenska hestasambandið hefur sent frá sér tilkynningu þar sem þeir sýna samhug til eigenda og knapa hestsins sem fallin er.

Mygla í heyi rannsökuð sem hugsanleg orsök

Ítarleg rannsókn stendur nú yfir á orsökum veikindanna. Danska sambandið hefur unnið náið með dýralæknum, knöpum og eigendum að greiningu á ástandinu.

• Tekin voru sýni úr því heyi sem fyrsti veiki hesturinn fékk að borða kvöldið áður en hann var lagður inn á dýraspítala þann 4. ágúst.
• Niðurstöður greiningar sýndu mikla ræktun á myglusvepp í heyinu.

Að sögn dýralækna er ekki hægt að útiloka samhengi á milli myglunnar í heyinu og ristilbólgunnar sem dró þriðja hestinn til dauða. Þó tekur danska sambandið skýrt fram að frekari rannsókna sé þörf áður hægt sé að draga endanlegar ályktanir.

Landsliðsknapar Dana hafa verið beðnir um að fylgjast sérstaklega vel með heilsu hesta sinna á næstu vikum svo hægt sé að grípa inn í án tafar ef ný tilfelli koma upp. Markmið sambandsins með rannsókninni er að draga lærdóm af atvikinu til að koma í veg fyrir álíka uppákomur á stórmótum framtíðarinnar.