Framtíð hrossaræktar og áverkar til umræðu

Um fjörutíu manns eru staddir á aðalfundur Félags Hrossabænda sem nú fer fram á Hótel Sögu. Þar hafa skapast fjörugar umræður um framtíð hrossaræktarinnar og áverka keppnis- og sýningarhrossa í kjölfari erinda sem Ágúst Sigurðsson, rektor LbHÍ og Sigríður Björnsdóttir, dýralæknir hrossasjúkdóma héldu.

Að loknum nokkuð hefbundnum fundarstörfum aðafundarins fyrir hádegi stigu þau Ágúst og Sigríður í pontu með athyglisverð erindi.

Ágúst fjallaði um íslenska hrossarækt í samanburði við þá erlendu. Fór hann gróflega yfir niðurstöður sem fengust úr rannsókn sem hann vinnur nú ásamt Elsu Albertsdóttur og Þorvaldi Kristjánssyni þar sem metin er staða Íslands sem upprunalands þar sem svokallað hermirit sýnir fram á erfðafræðilega stöðu hrossaræktarinnar nú og til næstu áratuga. Niðurstaðan sýnir að þó Ísland hafi örlítið forskot í dag horfir í óhagstæða stöðu og ef fer sem horfir munu nágrannalöndin taka fram úr okkur hvað varðar gæði og framfarir íslenska hrossastofnsins árið 2040. Hafa Svíar t.a.m. nú þegar tekið fram úr okkur hvað varðar erfðaframfarir sköpulags. Ástæðurnar liggja í mörgum þáttum s.s. hærri úrvalsstyrkleika hrossa sem notuð eru til ræktunar ytra og flæði hrossa milli landa á meginlandinu.

Kom fram í máli Ágústar að ljóst væri að Íslendingar þyrftu að skoða ræktunarstarfið til framtíðar og marka sér skýra ræktunarstefnu. Nefndi hann sérstaklega að skoða þyrfti lagaumhverfi er varðar innflutning á erfðarefni.

Sigríður fjallaði um niðurstöður heilbrigðisskoðana á keppnis- og sýningarhrossum á Landsmóti og Íslandsmóti. Skýrsluna má nálgast í heild sinni hér.

Samkvæmt henni er ekki að að merkja að dregið hafi úr áverkum í munni hesta. Áverkum á kjálkabeini á tannlausa bilinu hefði verið fylgt betur eftir enda telur hún áríðandi að grafast fyrir um orsakir þeirra og koma á fyrirbyggjandi aðferðum. Niðurstöðurnar sýna að áverkar í munni keppnishesta séu það algengir að ekki sé hægt að rekja vandann til einstakra knapa heldur sé hann kerfislægur og kallar það því á endurskoðun margra þátta, s.s. kröfum um form og afköst hrossa í keppni.

Í umræðum var Sigríður spurð áleitinna spurningar er varðar úrslit í tölti á Landsmótinu. Sýna niðurstöður þar að 7 af 10 hrossum í úrslitum voru skráðir með áverka, þar af voru þrír þeirra alvarlegir og áttu þeir ekkert erindi inn á keppnisvöllinn. Hins vegar hafi verið óframkvæmanlegt að vísa þeim úr keppni rétt fyrir úrslit á þeim tímapunkti. Leysa þyrfti vandann með sameiginlegum ákvörðunum og setja langtímamarkmið.

Umræður spunnust um notkun stangaméla með tunguboga, en alvarlegustu áverkarnir, bólgur á kjálkabeini á tannlausa bilinu voru nátengdir notkun á slíkum mélum. Voru nokkrir fundamenn á því að banna þyrfti slíkan beislisbúnað.

Nú ræða fundarmenn tillögur sem borist hafa fundinum og munu fyrrnefnd erindi eflaust vera það til umræðu. Einnig munu fundarmenn ræða ýmsa þætti ræktunarmálefna, s.s. tilhögun kynbótasýninga á Landsmóti, vinnutíma dómara og markaðsmál.