Tannraspanir hrossa í Hestablaðinu

Í Hestablaðinu sem kemur út á morgun er fjallað um tannraspanir í hrossum, en þær eru allmikið hitamál á meðal dýralækna sem eru ekki sammála um hvort þær eru nauðsynlegar, óþarfar, og eða jafnvel hættulegar heilsu hrossanna.

Árið 2008 komu sænsku dýralæknarnir Torbjörn Lundström og Ove Walltle til Íslands og héldu námskeið í tannheilsu hrossa. Þeir komu aftur á þessu ári með svipað námskeið. Í bæði skiptin á vegum Sigríðar Björnsdóttur, dýralænis hrossasjúkdóma.

Torbjörn og Ove hafa sett fram nokkuð byltingarkenndar skoðanir á tannröspunum og segja þær í flestum tilfellum gagnslausar í þeim tilgangi að koma í veg fyrir sár í munni. Munnsár í hrossum séu langoftast vegna síendurtekins þrýstings á sama svæði í munninum. Hjá þeim megi komast með réttu vali á mélum og beisli, og með því að nota ekki alltaf sama beilsabúnað frá degi til dags.

Einnig vara þeir við því að séu tennur of mikið raspaðar geti það valdið óafturkræfum tannskemmdum sem leiða til þess að hrossin fá tannpínu. Báðir eru sérfræðingar á sviði hestatannlækninga og kennarar við Dýraæknaháskólann í Svíþjóð. Þeir byggja kenningar sínar á áratuga rannsóknum og hafa þær vakið allmikla athygli á meðal dýralækna víða um heim undanfarin ár.

Í Hestablaðinu, sem kemur út á morgun er rætt við Rikku Schultz, dýralæknir í Danmörku, sem starfaði um árabil á Íslandi og gaf út bókina Forstå din islenska hest, sem fjallar um hestaheilsu og reiðtygi. Einnig dýralæknana Guðmar Aubertsson, Björgvin Þórisson, Þorleif Sigfússon og Vilhjálmur Svansson. Allir eru þessir dýralæknar á þeirri skoðun að nauðsynlegt sé að raspa tennur reiðhesta í það minnsta einu sinni á ári til að kom í veg fyrir særindi í munni. Nema Vilhjálmur sem er að mestu hættur að raspa eigin reiðhesta. Meira verður fjallað um tannraspanir í næstu tölublöðum Hestablaðsins.