Ábyrgð, keppenda, þjálfara, dómara og foreldra!
Keppnistímabilið í hestamennskunni er orðið mjög langt, sem er jákvætt fyrir íþróttina. Þegar keppnistímabilið er í fullum gangi er spennandi að fylgjast með knöpum undirbúa sig í höllum og á völlum hestamannafélagana. Metnaður, áhugi og miklar væntingar. Flestir fá aðstoð/álit þjálfara, kennara og/eða dómara.
Þó er eitt „vandamál“ sem yngri kynslóðin glímir við….. foreldravandamálið!
Foreldrar/þjálfarar eiga það til í hita leiksins ef frammistaða stendur ekki undir væntingum, að kenna dómurum, kennurum eða hestunum um. Jafnvel að tala illa um aðra keppendur og hesta þeirra. Því biðla ég til foreldra: Kæru foreldrar/aðstandendur, þið sem veljið að tala og hugsa á þann hátt, passið að láta börnin ykkar ekki heyra til ykkar. Neikvætt viðhorf hefur mótandi áhrif viðhorf ungra knapa. Við erum fyrirmyndir barnanna okkar og þau hafa eftir sem fyrir þeim er haft. Leyfum þeim að njóta gleðinnar, ástríðunnar sem hestaíþróttinni fylgir og þroskast sem ábyrgir knapar.
Einnig hef ég tekið eftir í áhorfendabrekkunni og oft er fólk svo óheppið að falla í þá gryfju að taka bara eftir því sem illa fer, hneykslast á dómurum , keppendum og hestum. Hvernig væri að við öll tækjum meðvitaða ákvörðun um að taka sérstaklega vel eftir öllu sem gengur vel og rýna svo til gagns með það sem miður fer eða þarf að bæta.
Ég held að engin knapi taki ákvörðun um að klúðra sinni sýningu. Íþróttin okkar er mikil áskorun, hesturinn er svo næmur að hann skynjar minnstu spennu eða stress í knapanum. Ef hesturinn er öðruvísi í keppni en á æfingum er líklegt að knapinn sé eitthvað öðruvísi en hann var á æfingum. Því segi ég við aðstandendur, verum nærgætin og uppbyggileg við okkar knapa, ekki síst þegar eitthvað gengur ekki nógu vel.
Einnig held ég að engin dómari fari á fætur að morgni og ákveði að hann ættli að vera „út úr korti“ í dómstörfum þetta mótið. Það er gríðarleg áskorun, undirbúningur og einbeiting að vera dómari. Dómar verður að vera faglega sterkur og svara faglega með rökum sem vísa í leiðarann.
Einnig er starfsfólk móta að eyða frístundum sínum í undirbúning og mótahaldið sjálft. Held að allir séu að reyna að gera sitt allra besta.
Ef við erum jákvæð gagnvart okkur og öðrum, líður okkur betur og gengur betur að ná markmiðum. Hesturinn skynjar líðan knapans.
Hvetjum hvort annað, tölum uppbyggilega um og við hvert annað! Við höfum mismunandi smekk fyrir hestum, knöpum, höfum mismunandi skoðanir og það er bara frábært 🙂
Mikilvægt er að hafa kjark til að fylgja hjartanu, skora á sjálfan sig, óttast ekki álit annarra og vinna jákvætt úr mistökum og gagnrýni.
Neikvætt/ ljótt umtal SEGIR MEIRA UM VIÐHORF OG LÍÐAN ÞESS SEM TALAR, heldur en þann sem talað er um. Jákvætt viðhorf er valkostur!
Munum að hrósa, brosa og samgleðjast….það virkar.
Kæra hestafólk, saman getum við gert okkar einstöku keppnisíþrótt enn magnaðri og skemmtilegri. Það liggur hjá okkur sjálfum.
Kær kveðja
Súsanna Sand
Til minningar um Rúnar Geir Ólafsson
Vigdís Matthíasdóttir ráðin yfirþjálfari Hæfileikamótunar LH