Áverkar eru ekki knapavandamál

Áverkar í munni keppnis- og sýningahrossa er ekki knapavandamál. Örsökina má fremur rekja til umgjarðar keppninnar og þeirra hugmynda sem hestafólk hefur mótað sér um form og getu hestsins.

 Þetta má lesa út úr skýrslu Sigríðar Björnsdóttur, dýralæknis, sem hefur haft yfirumsjón með heilbrigðistskoðunin keppnishrossa, Klár í keppni, á Lands- og Íslandsmótum. Hún segir að vandinn sé almennur og endurskoða þurfi keppnisgreinar og reglur og marka langtíma stefnu til úrbóta.

Í skýrslunni segir orðrétt: Áverkar í munni keppnishesta eru ekki vandamál einstakra knapa. Fremur má segja að það séu aðeins einstaka knapar sem nái því að komast langt í keppni án þess að það skilji eftir sig særindi í munni hestsins. Þeir eiga það sammerkt að nota mél með tunguboga afar sparlega.

Í skýrslunni kemur fram að áverkar í munni  eru helsta ógnin við velferð hrossa sem koma til keppni eða kynbótasýninga. Sýnu alvarlegastir eru áverkar á tannlausa bilinu í neðri góm hrossa, sem Sigríður telur ótvírætt að rekja megi til stangaméla með tunguboga. Einnig kemur fram að áverkar eru meiri á þessu ári en í fyrra og engin vísbending er um að þróun til betri vegar sé hafin þrátt fyrir mikla umræðu undanfarin misseri.

Í skýrslunni nefnir Sigríður nokkrar mögulegar leiðir til úrbóta:

1. Banna notkun stangaméla með tunguboga 

2. Auka fræðslu um virkni munnsins og hentugan beislisbúnað

3. Þróa hestvænni keppnisgreinar

4. Þróa keppnisreglur og dómgæslu

5. Auka fagmennsku í hestatannlækningum (greina þarf undirliggjandi vanda og meðhöndla
sérhæft en draga úr tannröspunum)

6. Öll notkun á íslenska hestinum til sýninga og keppni lúti sömu reglum varðandi dýravelferð

Lesa má skýrsluna í heild HÉR.