Hættan er raunveruleg

Matvælastofnun birti nýverið grein þar sem hestamenn eru minntir á að fara varlega þegar þeir eru að ferðast heim eftir að vera erlendis. Passa að þeir beri ekki með sér smit hingað heim er raunveruleg og afleiðingar geta verið alvarlega. Greinin birtist hér fyrir neðan í heild sinni. 

Hættan er raunveruleg – verjum íslenska hrossastofninn gegn smitsjúkdómum

Á nýlega afstöðnu Norðurlandamóti íslenska hestsins í Svíþjóð komu upp veikindi í hrossum danska landsliðsins. Sem betur fer voru öflugar smitvarnir til staðar á mótinu, til þess að draga úr hættu á útbreiðslu sjúkdóma, kæmi upp smit. Á alþjóðlegum mótum sem þessu eru hross frá hverju landi hýst aðskilin og líkamshiti allra hrossa mældur tvisvar á dag. Þetta verklag varð til þess að veikindin uppgötvuðust snemma og smitið virðist hafa haldist innan afmarkaðs hóps.

Sýnataka fór strax af stað til að útiloka alvarlega smitsjúkdómavalda eins og EHV-1 og EIV (hestainflúensu) og anaplasmósu, sem er bakteríusjúkdómur sem berst með skógarmítlum og einkennist meðal annars af háum hita. Niðurstöður rannsókna voru neikvæðar fyrir þessa sjúkdóma og einnig fyrir eCov sem er hin svokallaða hitasótt sem við þekkjum hér á landi síðan 1998. , eða hvort veikindin voru af annarri orsök, til dæmis tengd fóðri. Jafnframt er ekki vitað til þess að fleiri hross hafi veikst síðan að mótinu lauk og hættan því líklega liðin hjá í þetta skiptið.

Hvað landsliðið Íslands á norðurlandamótinu varðar hefur framkvæmdastjóri LH tjáð okkur að allir þátttakendur voru vel um stöðu mála á mótinu og hvaða smitvarnarráðstöfunum ætti að fylgja við heimkomu.

Þetta atvik er þörf áminning fyrir alla hestamenn sem fara erlendis til starfa eða á hestamannamót. Hættan á því að við berum með okkur smit hingað heim er raunveruleg og afleiðingar gætu verið alvarlegar fyrir okkar hrossastofn og alla sem lifa og hrærast í hestamennskunni.

Íslenski hrossastofninn er einangraður og hefur því takmarkað ónæmi gegn mörgum þeim smitsjúkdómum sem finnast erlendis. Auk þess eru aðstæður hér á landi þannig að þéttleiki hrossa er mikill í stórum hesthúsahverfum og hross ferðast mikið á milli landshluta og dæmis á mótum, í stóðréttum, graðhestagirðingum og hestaferðum. Reynsla af fyrri faröldrum sýna að smit breiðist hratt út hér á landi og gæti reynst mjög erfitt að hefta útbreiðslu smitsjúkdóms þegar hann er kominn til landsins á annað borð.

Ýtrustu kröfur eru í gildi hér á landi til að verjast smitsjúkdómum í dýrum og sérstaklega hrossum, enda innflutningur þeirra með öllu óheimill, sem og reiðtygja og reiðhanska. Annan reiðfatnað má taka með sér aftur heim,

Matvælastofnun bendir öllum hestamönnum á að kynna sér leiðbeiningar á heimasíðu stofnunarinnar og leiðbeina erlendum gestum og ferðamönnum á sínum vegum.

Nú sem endranær er ástæða til að brýna fyrir hestamönnum að fylgja þessum reglum í hvívetna – lífsviðurværi margra er í húfi ekki síður en líf, heilsa og velferð hrossanna okkar.