Herpesveiran (EHV-1) getur valdið alvarlegum sjúkdómum

Í vetur hafa borist fréttir af Herpesveirunni (EHV-1) sem er landlæg í hrossum um allan heim en hefur, sem betur fer ekki, borist til Íslands. Ef veiran berst til landsins er engin leið að útrýma sjúkdómnum því hann veldur ævilöngu smiti. Það er því öllum augljóst mikilvægi þess að sjúkdómurinn berist ekki til landsins og að hestamenn séu sívakandi og á varðbergi fyrir því að fylgja kröfum um sóttvarnir, þegar ferðast er á milli landa.

Veiran virðist nú vera í uppgangi í Evrópu og eins og Eiðfaxi greindi frá í gær þurfti að fella tvo íslenska hesta af hennar völdum í Þýskalandi.

Á vef Matvælastofnunar (MAST) er að finna ýmsan fróðleik um þessa skæðu veiru sem umfjöllun þessi byggir á.

Fósturlát og alvarleg taugaeinkenni

Reikna má með því að þar sem smitefnið er landlægt smitist meiri hluti hrossa af henni á unga aldri. Við smit verður gjarnan vart við kvefeinkenni og ganga þau yfirleitt yfir með hósta og nefrennsli auk hita. Veiran felur sig svo í tilteknum tegundum af hvítum blóðfrumum og í miðtaugakerfinu. Á því stigi smita þeir hestar sem bera veiruna ekki út frá sér og hún finnst ekki með blóðprufum. Talið er að stress og annað sem veikir ónæmiskerfið sé þess valdandi að sýkingin nái sér aftur á strik.

Veiran getur valdið mun alvarlegri sjúkdómum en hósta og kvefi má þar nefna fósturlát hjá fylfullum hryssum og alvarlegum taugaeinkennum sem einkennast af því að hesturinn verður óstöðugur á fótum, valtur eða liggi flatur. Hestar geta jafnað sig á taugaformi sjúkdómsins en það er löng og ströng meðhöndlun.

Hægt er að lesa sig til um þennan alvarlega sjúkdóm á vef MAST með því að smella hér.