Merkilegar tillögur.

Þegar lesnar eru þær tillögur sem liggja fyrir LH þingi sem haldið verður eftir viku á Akureyri, vakna spurningar….

Þingskjal nr.15 hljóðar þannig:
Flytjandi: hestamannafélagið Fákur
Lagt fyrir:
Tillaga:
57. Landsþing LH haldið á Akureyri 22. og 23. október 2010 samþykkir að bætt verði við reglu 5.2 í lögum og reglugerðum um keppni á vegum LH eftirfarandi viðbót við þriðju setninguna (breytingin er feitletruð og verður setningin þá svohljóðandi):
Íslandsmóti skal skipta upp í mót fullorðinna annars vegar og barna, unglinga og ungmenna hins vegar og teljast mótin aðskilin (sitthvort mótið).
5.2. grein hljóði svo:
Á Íslandsmóti skal keppt í öllum greinum hestaíþrótta. Halda skal Íslandsmót; mót fullorðinna annars vegar og barna, unglinga og ungmenna hins vegar. Heimilt er að fella niður keppnisgrein náist ekki lágmarksþátttaka til verðlauna. Stjórn LH er heimilt að veita undanþágu til þess að halda mótin saman, sé þess ekki nokkur kostur að halda þau sitt í hvoru lagi, mótin teljast þó sitthvort mótið. Keppendur sem hafa keppnisrétt á móti barna, unglinga og ungmenna hafa ekki keppnisrétt á Íslandsmóti fullorðinna. Mótshöldurum er heimilt að setja lágmarkseinkunn í opnum flokki, og skal það auglýst minnst fjórum mánuðum fyrir mót. Árangur frá árinu áður telst fullgildur.
Greinargerð:
Vaxandi óánægju hefur gætt meðal foreldra keppenda (barna, unglinga og ungmenna) með það fyrirkomulag að ekki megi sami hestur keppa á móti yngri flokka og fullorðinna í sömu grein. Það er venjulegri fjölskyldu ofviða að halda úti tvöföldum hestakosti fyrir bæði ungling og foreldra og heftir þetta oft þátttöku á báðum mótum. Tímabært er að einfalda málið og aðskilja mótin formlega. Enda mótin oft haldin með allt að mánaðar millibili, með allt öðrum dómurum og á allt öðrum stað og því hálfgert á skjön að kalla mótin “sama mót”.
Þegar svo langt líður á milli hafa hross jafnvel skipt um eigendur og nýr eigandi vill keppa á sínu hrossi. Þannig getur þetta einnig haft viðskiptahamlandi áhrif.

Vangaveltur:
Á upphafsárum hestaíþrótta hér á landi, þegar verið var að finna upp hjólið, keppnisgreinarnar í mótun og allar reglur í smíðum snerust þingin að stóru leiti um reglugerða og lagasmíð í kringum keppnina. Þetta var eðlilegt vegna þess hve nýtt  og ómótað þetta starf var á þeim tíma. Að þing nú áratugum seinna skuli að stóru leiti eiga að snúast um þessa sömu hluti er hinsvegar erfiðara að skilja.

Hestaíþróttir er reiðmennskukeppni, keppni í þjálfun og uppbyggingu hests og knapa saman sem pars. Hún snýst um samband manns og hests, sem byggt er upp á lengri tíma. Í keppninni er svo sýnt hvernig til hefur tekist.
Nú hafa einhverjir villst af leið. Þeim dettur það í hug að sami keppnishesturinn sé notaður af mörgum fjölskyldumeðlimum í hinum ýmsu aldursflokkum. Græðgin er í verðlaunagripi og reiðmennskuframa, byggðan á röngum forsendum.
Hestamennska er holl íþrótt fyrir yngri sem og eldri. Að bæta sig sem reiðmann, bæta sambandið við hestinn sinn og ná þannig betri árangri. Það er engum hollt að fá viðurkenningu sem hann hefur ekki unnið fyrir. Það þroskar ekki, gefur röng skilaboð og hvatinn er tekinn frá knapanum. Hvatinn til þess að læra meira, æfa betur og bæta þannig árangurinn.

Trausti Þór Guðmundsson