Hestamennirnir í landinu – Bára Másdóttir

5. maí 2020
Fréttir

Fullt nafn og hestamannafélag:

Bára Másdóttir, hestamannafélagið Smári

Hvað er þitt eftirminnilegasta atvik tengt hestamennsku?

Eftir þó nokkra umhugsun hef ég ekki getað komist að niðurstöðu um eitthvað eitt atvik. Ég á fjölmargar skemmtilegar og sorglegar minningar tengdar minni hestamennsku sem erfitt er að gera upp á milli. Að fylgja fyrsta hrossi úr eigin ræktun á sína fyrstu kynbótasýningu var stórt skref. Að fara ríðandi yfir Merkigil í Skagafirði er upplifun sem aldrei gleymist.

Af hverju stundar þú hestamennsku?

Að stunda hestamennsku er val, það er lífstíll, það er eitthvað sem ég hef alist upp við og alltaf sótt í allsstaðar sem ég hef verið. Ég stunda hestamennsku fyrst og fremst sem mitt aðaláhugamál sem gefur mér flesta daga gleði, ánægju og góðar stundir. Það er fátt betra en að njóta góðra hesta á góðum reiðgötum í góðum félagsskap. Að umgangast hesta eru forréttindi og í hesthúsið er hægt að sækja ró og notalegheit. Ég hef gaman af öllum hliðum hestamennskunnar, hvort sem það er að moka skít, kemba eða ríða út, fara í hestaferðir, fylgjast með kynbótasýningum og mótum og jafnvel taka þátt sjálf. Að mynda hesta bæði úti í fallegri náttúru og í afköstum í keppni veitir mér líka sérstaka ánægju í minni hestamennsku 

Besti hestur sem þú hefur riðið?

Ég hef verið það lánssöm í gegnum tíðina að hafa komist á bak mörgum góðum hestum og vil líka reyna að trúa því að sá hestur sem hentar þeim verkefnum og aðstæðum sem maður er í hverju sinni sé bestur þann daginn. Það er erfitt að nefna einhvern einn en óumdeilanlega stendur upp úr meistari Ölnir frá Akranesi, að öðrum algjörlega ólöstuðum! Hinsvegar eru tvö hross sem hafa gegnum tíðina verið í algjörum sérflokki hvað uppáhald og tilfinningatengsl varðar, auk allra þeirra kosta sem þau bjuggu yfir og það eru ræktunarhryssan mín Snoppa frá Fossi og Hrynjandasonurinn Snjall frá Vorsabæ II.

Besti stóðhestur sem uppi hefur verið?

Ég er ekki viss um að ég sé nógu vel að mér í íslenskri hrossarækt til að hreinlega varpa fram slíkri alhæfingu en myndi telja að einn af þeim sem amk hafa sett sterkan svip á íslenska hrossarækt í seinni tíð, ekkert endilega sem besti einstaklingurinn sem slíkur heldur sem gríðarlegur kynbótahestur sé Orri frá Þúfu. Undan honum og út af honum eru í ræktun í dag gríðarlegt magn af bæði stóðhestum og hryssum sem hafa og eiga eftir að skilja mikið eftir sig.

Fimm ræktunarhryssur að eigin vali?

Það er mjöög erfitt að velja bara fimm en ég væri virkilega spennt að hefja hrossarækt í dag í góðri trú um að ég væri með úrval hryssna sem myndu skila mér frábærum einstaklingum ef ég myndi tippa á þessar ungu hryssur sem hafa heillað mig á einn eða annan hátt þar sem þær hafa komið fram síðastliðin ár, burt séð frá afdrifum þeirra eða staðsetningu : Katla frá Ketilsstöðum, Álfrún frá Egilsstaðakoti, Tign frá Jaðri, Líney frá Þjóðólfshaga og Bylgja frá Seljatungu.

Hvað skiptir máli í ræktun?

Að byggja á góðum hryssum er góð byrjun en númer 1, 2 og 3 er held ég gott geðslag. Hvort sem hestur er notaður í keppni, útreiðar, smalamennskur eða allt ofangreint er lykilatriði að hesturinn búi yfir góðum samstarfsvilja í þau verkefni sem lögð eru fyrir hann. Hver og einn ræktar svo auðvita með sínu nefi en einnig þarf að hugsa út í að ræktunarmarkmið samræmist á einhvern hátt markaðsþörfum. Vilja ekki flestir eignast léttbyggðan, fallegan, skrokkmjúkan fjölhæfan hest sem býr yfir góðum gangtegundum, geðprýði og fer glæsilega um ?

Eftirminnilegasta landsmótið?

Landsmót 2002 á Vindheimamelum